تبلیغات

اکران فیلم من مادر هستم در شیراز



فیلمی که حرام شد
ولایت قزوین دی ماه 91

نور مهتاب به مادر نرسید

گزارش: عاطفه حسینی
چندان دور از ذهن به نظر نمی‌رسید که بعد از اتفاقات چند وقت گذشته در حوزه اکران فیلم «من مادر هستم» در سینماهای تهران، شاهد اتفاقات عجیب و غریب در راستای اکران این فیلم در شهر قزوین باشیم. اینکه اولین بار چه کسی به وجود اشکالات شرعی و عرفی در این فیلم اشاره کرد بر کسی روشن نیست اما همین امر دستاویزی شد برای چالش‌های اساسی در جریان اکران این فیلم؛ تا جایی که بسیاری از بازیگران فیلم دست به قلم شدند و دلنوشته‌هایشان را در رسانه‌ها به چاپ رساندند. کارگردان فیلم به همراه جمعی از منتقدین به مناظره با علمدار مخالفت با اکران فیلم یعنی رئیس شورای هماهنگی انصار حزب‌اله پرداختند. موسوی، تهیه کننده فیلم که نگران زمین خوردن سرمایه‌اش در صنعت سینما بود، سکوت برخی از روشنفکران مسلمان داخل سینما درباره فیلم را غیرمنطقی و محافظه‌کارانه عنوان کرد. حتی شکایت رسایی، نماینده مجلس شورای اسلامی و جمعی از خانواده‌های شهدا، پای کمیسیون اصل 90 قانون اساسی را نیز به این فیلم باز کرد. قوه‌ی قضاییه هم در این راستا بیکار نماند و با صدور احضاریه برای رئیس سازمان سینمایی و دو تن از عوامل فیلم، به ایفای نقش خود پرداخت و همه این عوامل باعث شد تا یکی از ساخته‌های صنعت سینمای ایران که فیلمنامه و حتی مجوز پخشش از صافی‌های وزارت ارشاد گذشته بود،در آستانه حذف شدن از روی پرده قرار بگیرد اما از آنجایی که همه به خوبی می‌دانستند بعد از اکران یک فیلم مجوز‌دار، جلوگیری از ماندنش روی صحنه تنها فلج کردن عوامل سرمایه‌گذار محسوب می‌شود فیلم کماکان روی پرده ماند اما این بار پدیده عجیب‌تری گریبان فیلم را گرفت که همچون بسیاری از اتفاقات سینما منحصر به مرزهای سینمای خود ماست و آن هم چیزی نیست جز اصلاح سینما به سینما و شهر به شهر. یعنی این بار تصمیم گرفتن درباره اینکه فیلم روی پرده‌ها بماند یا اصلاحی در آن صورت بگیرد به شهرها واگذار شد. از آنجایی که تفاوت اقلیم در جای جای ایران اسلامی مشهود است در برخی شهرها همچون شیراز، اصفهان، کرمان و بسیاری دیگر از شهرهای ایران فیلم اکران شد ولی در بعضی شهرها فیلم یا اصلا روی پرده نرفت یا پس از یکی دو اکران، از ادامه ماندن آن روی صحنه جلوگیری به عمل آمد.
پیش‌بینی اینکه در شهر ما با توجه به غربت قابل درک هنر سینما در آن، فیلم اجازه‌ی اکران نگیرد، چندان کار دشواری نبود. اما شیوه‌ی احراز عدم صلاحیت این فیلم برای اکران در شهر به مذاق بسیاری از سینماگران و دوستداران هنر سینما در این شهر خوش نیامد. آخرین فیلم جیرانی که به عقیده‌ی بسیاری از منتقدین سینما از بهترین آثار او محسوب می‌شود و بازی‌های درخشان بازیگران در آن از نکاتی است که پیوسته به آن تاکید می‌شود؛ سه بار در اکران‌های خصوصی در قزوین روی پرده رفت. هر بار عده‌ای از اعضای شورای فرهنگ عمومی به تماشای فیلم نشستند. اعضایی که جای خالی یک سینماگر در بین ‌آن‌ها مشهود بود. بسیاری از این اعضا بر اساس مشاهدات راوی اساسا با خود مقوله‌ی سینما چندان میانه‌ی خوبی ندارند. چه برسد به فیلمی که بحث‌های متعددی در اطرافش وجود دارد و در نهایت نیز تنها سینمای مستقل شهر قزوین نیز از اکران این فیلم محروم شد و حالا دیگر بسیاری از اهالی هنر در این شهر برای دیدن جدیدترین اثر جیرانی ناگزیرند مسافت دو ساعته‌ای را تا تهران بپیمایند. گویا فاصله‌ی بین این دو شهر یا حتی بین شهر قزوین و برخی شهرهای دیگر بسیار بیش‌تر از کیلومترسنج‌های مسیر است. در همین باره با تنی چند از سینماگران استان به گفتگو پرداخته‌ایم:
 نگاه سینماگران شهر به عدم اکران فیلم «من مادر هستم»
حسن لطفی، هنرمند قزوینی که 25 سالی است در زمینه تولید فیلم کوتاه فعالیت می‌کند؛ با اذعان به اینکه گرچه فیلم جدید جیرانی را ندیده است اما به شدت مخالف عدم اکران فیلم است؛ می‌گوید: متولیان فرهنگ باید به احترام به بیننده عادت کنند. نمونه‌های فراوان برخوردهای این چنینی با فیلم‌ها، به خوبی نشان داده که عدم اکران آن‌ها نه تنها باعث حذف آن‌ها نمی‌شود. بلکه در واقع به تحریک بیش‌تر مردم برای تماشای آن‌ها نیز می‌انجامد. اگر حساسیت و ممانعت از اکران یک فیلم همه جانبه باشد تاثیرگذار خواهد بود و حساسیت سلیقه‌ای هیچ تاثیری ندارد.»
لطفی با اشاره به سنگینی سایه سیاست روی قامت سینما ادامه می‌دهد: «سینما در بسیاری از موارد قربانی سیاست می‌شود. بارها دیده شده بسیاری از سیاسیون که در ابتدا خارج از گود نشسته‌اند و فضای سینمایی را نفی می‌کنند بعد از ورود به وادی هنر هفتم، خود در مقابل امر و نهی‌های خارجی سینه سپر می‌کنند.»
فیلمی که تمام مجاری قانونی را در مسیر دریافت مجوز طی کرده است؛ چرا روی پرده دوام نمی‌آورد؟
این مدرس سینما با اشاره به اینکه تصمیمات نسنجیده باعث تمسخر هنر سینما در نسل‌های بعد می‌شود؛ می‌گوید: «با تصمیم‌های مقطعی و سلیقه‌ای نباید ابزاری فراهم آوریم تا آیندگان به ما بخندند.»

محمد علی حضرتی، بازیگر، کارگردان و نمایشنامه‌نویس قزوینی که سابقه بازی در نمایشنامه‌هایی متعددی در کارنامه هنری‌اش دیده می‌شود نیز گرچه فیلم را ندیده است اما در این باره به ما می‌گوید: «اگر سینما را به عنوان یک صنعت بپذیریم؛ نباید با مانع شدن از اکران فیلمی که همه مجاری قانونی را در مسیر پخش طی کرده است به زمین خوردن این صنعت، آن هم در سال حمایت از تولید ملی و سرمایه ایرانی کمک کنیم. در واقع اگر اشکالی هم در فیلم وجوددارد باید قانون‌گذار یا معاون سینمایی وزارت ارشاد پاسخگو باشد نه سینماگری که به زحمت فیلمی را می‌سازد.»
وی ادامه می‌دهد: «ممانعت از اکران یک فیلم، در واقع مواجهه نامعقول با مقوله‌های فرهنگی است. چرا که فرهنگ در قالب مرزهای جغرافیایی نمی‌گنجد و دیر یا زود اکثر افراد جامعه، این فیلم را هم خواهند دید.»

مجید عاشقی، سینماگر جوان قزوینی نیز به رغم ندیدن فیلم درباره عدم ممانعت از اکران فیلم با دو سینماگر فوق هم عقیده است و اظهار می‌کند: «متاسفانه اقدامات این چنینی، نوعی جنگ روانی را در مسیر اکران و فروش فیلم ایجاد می‌کند که باعث می‌شود فروش فیلم، غیرمعمولی و نابهنجار باشد. برای مشخص شدن عیار فیلم، باید آن را در فضایی سالم اکران کرد. ممکن است بعدها مشخص شود همین فیلمی که امروزه به موجب جنگ‌های روانی ایجاد شده، پرفروش است؛ قابلیت‌های فنی بالایی ندارد هر چند من هنوز این فیلم را ندیده‌ام.»
عاشقی ادامه می‌دهد: «اینکه اهالی سیاست درباره هنر تصمیم بگیرند نه تنها در قزوین که در کل ایران هم مطلب تازه‌ای نیست. اما همین امر دنیای هنر را خراب می‌کند.
سنگینی سایه سیاست روی سینما به نفع هنر هفتم نیست. سینما در بسیاری موارد قربانی سیاست می‌شود
گفتنی است تلاش‌های متعددی در راستای رایزنی با مسوولین مربوطه در این زمینه صورت گرفت.
محمد حسین شفیعی، مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قزوین که دبیر شورای فرهنگ عمومی هم محسوب می‌شود با اشاره به اینکه بخش‌هایی از این فیلم با فرهنگ دینی ما همخوانی ندارد، می‌گوید: «گرچه ممکن است این فیلم در مجموع خوب باشد اما یکی از ضعف‌های بارز فیلم این است که رفتارهای خلاف شرع در آن به تصویر کشیده می‌شود.»
وی ادامه می‌دهد: «گرچه اگر به درستی به مفهوم فیلم توجه شود ممکن است برای خیلی‌ها یک راهنمایی باشد اما اگر مخاطبی به جای توجه به نتایج فیلم به ظواهر آن توجه کند، می‌تواند موجب گمراهی باشد.»

واقعیت تلخی که باید به آن توجه کرد سناریویی نیست که در باب فیلم «من مادر هستم» این روزها در فضای عمومی جامعه در حال اکران است؛ موضوع به واقع بودن یا نبودن این فیلم روی پرده نیست؛ موضوع احترام به حق مخاطب در جریان دیدن یک اثر است.



منبع : myutopia[dot]blogfa[dot]com[slash]post-8[dot]aspx

تو در تو فیلمی که حرام شد, خوش خنده ترین مجری دنیا علی ضیا , پنجاه و هفت سلام من یک , فیلم آذر شهدخت پرویز و , انجمن فیلم کوتاه شیراز , میم مثل مجری سیدعلی ضیاجواهری , در شصت و پنجمین دوره جشنواره ,

تبلیغات


تبلیغات

تبلیغات
مطالب تصادفی

تبلیغات